Dinimizin emrettiğini neden gençliğimizde yapmayız da, hep ileri tarihe yaşlanınca yaparız deriz?

Dinimizin emrettiğini neden gençliğimizde yapmayizda, hep ileri tarihe, yaşlanınca yaparız deriz?

İnsanların çoğu ibadetlerini aksatmadan yaşlanınca yapar. Bunun başlıca nedenlerinden biri gençken ölebileceğini unutmak ve uzun süre yaşayacağına inanmasıdır.

İnsanlar uykudadırlar, ölünce uyanırlar. İnsan, kendisinin âciz ve zelil, dünyanın aldatıcı ve fâni ; âhiretin ise çok yakın olduğunu, tam olarak, ancak ölünce anlar. Ölmeden önce uyanmamız, hayatımıza çeki düzen vermemiz gerekir. Fakat insanlar dinine yaşlanınca daha çok vakit ayırıp daha yoğun bir şekilde dinini yaşayacağı düşüncesine kapılır. Fakat şöyle bir gerçek vardır ki ölenlerin hepsi yaşlı değil. Ölüm bizi genç yaşta da yakalayabilir. Dünya telaşı ve ahir zamana kapılıp insanlar ne yazık ki ahiret hayatını unutmakta. Her canlı gibi herkez mutlak ölümü tadacaktır. Allah bizlere imanlı ölüm nasip eylesin.

Türk halkı örneğin yılın 11 ayı alkol alır ramzan ayı oruç tutar bu yanlış. Din herşeyi zevkini yaşamayı öğretmez .nefesini korumayı öğretir

aslında insanlar gençken de ölebileceğinin farkında illa uzun yaşayacağını düşünmesine gerek yok ama genellikle insanlar gençken ne de olsa ilerki zamanlarda tövbe ederim Allah beni affeder veya işte dünyaya bir kere geliyorum gençliğimi yaşayayım da büyüyünce ibadet yaparım gibisinden düşünüyor olabilirler

Yurdum insanları böyledir. Yaşlandıktan sonra tüm namazlarımı kılarım, orucumu tutarım zihniyeti vardır ne yazıkki ülkemizde. Şuan 5 vakit namaza giden gençlerin sayısı hayli hayli azdır. Sadece cumadan cumaya o camiler biraz şenlenir biraz olsun insan görür. Tabii ben ülkemden memnunum, dini kültürleri sağlam bir milletiz. Arabistanda olanlardan sonra Allah’ın bizi affedeceğini düşünüyorum. Allah her zaman affedicidir.

İnsan yapısı hep ertelemeyle kendini avutuğu için bu konuda eksiğiz.

Çünkü gençken gezmeyi tozmayı isteriz ibadetlerimizi sonra yaparım deriz yaşlanınca anlarız ki hayat bir sınav ve biz sınavın sonuna geliyoruz bu yüzden yaşlanınca anlıyoruz.

çünkü erinmek böyle birşey insanlar bugünkü işi yarıne bırakıyor çünkü yapmak iste miyor

Çünkü gençken nefsimizin kurbanı oluyoruz dünyanın toz pembe haline kanıyoruz.Lakin yaşlanınca ölümün yaklaştığını bildiğin için ibadet akla geliyor ve ibadete yöneliyorsun maalesef günümüzde hep böyle.

çünkü insan oğlu üzerine düşen yükümlülükleri o anda yapmak istemez ve sürekli olarak bi kaçış yolu arar.

Çünkü genç olduğumuz için ölmeyecekmişiz gibi gelir bize. İnsanlar yaşlanınca ölür, genç olan hiçbir insan ölmez diye düşünüyoruz. Yaşlandıkça ölümü hissederiz ve dine ancak o zaman yönelmeye başlarız. Ama gerçek kesinlikle böyle değil. 1 gün sonramızın hatta 1 saniye sonramızın bile garantisi yok maalesef. Ölmek için yaşlanmaya, başımıza bir iş gelmesine gerek yok. Yeni doğmuş bebekte, gençlerde, orta yaşlı insanlarda veya yaşlılarda ölür. Ölümün bir vakti yok maalesef. Başımıza nerde, ne zaman veya neyin geleceğini Rabbim’den başka kimse bilmemektedir. Her an ölebiliriz. Garantisi olmayan hayatta yaşımız kaç olursa olsun her an ölecekmişiz gibi yaşamalıyız. Gençler daha çok gerçek hayatın fani hayat olduğunu düşünüyor maalesef ve bundan dolayı hayatın heyecanına kapılıyor. Durum böyle olunca ahiret hayatı düşünülmüyor.

belki yaşlanınca aklımız başımıza gelir diye ilerde daha tecrübeli olup dogru kararlar veririz