Hayat bazen çok bunaltıyor sizde bunalıyor musunuz?

Hayat bazen çok bunaltıyor sizde bunalıyor musunuz?

Bazen bana da oluyor. Duvarlar üstüme üstüme geliyor. Alıp başımı gidesim geliyor. Bunalmayan insan yoktur heralde. Dönem dönem oluyor. Dışarı çıkıp deniz havası alırsan iyi gelir.

Hayatta yaptığın işi severken çalıştığın arkadaşların tarafından rahatsız zorlu durumlara düşebilirsin, ailen bazen seni dışarıda yaşadığın hayattan habersiz olarak yaşadıklarının üzerine tuz biber şeklinde seni yorabilir. Bütün bunlar birleşip bazen beni de çok bunaltıyor zaman zaman. Böyle durumlarda öfkemin geçmesini bekleyip, ilk fırsatta kendime yararlı olan herhangi iyi bir şeye; spora, kitap okumaya, kendimi geliştirmeye devam ediyorum. Kötü giden şeylere nispet gibisinden…

evet mesela uğraştığınız bişeyde bigün kötü günününüzde olursunuz kötü performans gösterirsiniz bunalırsınız.

Aslında hayatın kendisi yorgunluktan başka bir şey değil. Bazen çile çekmeye mi geldik acaba diye düşünüyorum. Her şey için çabalamak gerekiyor.

Bu hayatın bize vermiş olduğu bir dayanak aslında. Baş edebilmeyi, mutluluğun değerini anlayabilmeyi farkettirir. Önemli olan nasıl başa çıktığımız. Ardınızdaki bütün köprüleri yıkın, ve ilerlemekten başka bir çareniz kalmadığını görün. İlerlemeye devam edin. Hayat biraz daha anlamlı olacaktır… Ve umudunuzu hiçbir zaman yitirmeyin.

Elbette hem de nasıl yazın bir şekilde bunu atlattık önümüz kış evlere tıkılacağız yine o zaman pek yapacak bişey kalmıyor en fazla kitap okuyabiliriz

Bunalmak ne kelime resmen yaşam belirtilerimi kaybediyorum. Hele şu koronavirüs sağolsun evde tutsak olduk ne okul kaldı ne sosyal hayat .Eğitim alamıyoruz , tatil yapamıyoruz, arkadaslar ile görüşemiyoruz. Hayır evde yapacak hobi bile kalmadı bunalıma girmişim ben zaten.

Evet gerçektende öyle insan bazen çok bunalıyor, hayat şartları iyi gitmiyor, herzaman bir aksilik oluyor, hele bu sene günlerin çoğunu evde geçirdik…

duvar üstüme geliyo gibi oluyor çok sıkılıyorum

hayat varoluşsal hezimet yaşatmanın derdinde hep.Bunalmak sorunlarla baş edemediğimiz her an, hortluyor ve insanın içi kararıyor ister istemez. Öyle bir noktaya getiriyor ki, borçlardan hastalıktan dertlerden bir tek ölürsek kurtulacağımızı fısıldıyor sürekli.Başa çıkamadıkça insan al aşağı oluyor, bunalıma kapılıyor ve aslında hayatta hiçbir mantığa ermeyecek şeyleri de yapıyor bazen, mesela intihara kalkışmak gibi.Çok bunalım yaşadım, hastalığım 16 yıldır benimle ve borç batağına saplanmış, düşünceler tarafından hüküm yiyorum her gece.Hayat bi umut işte, karşımıza ne çıkacağını da bilemiyoruz ve bu yüzden yaşıyorum hâlâ.