Her insan kendi ütopyasını kursaydı dünya nasıl bir yer olurdu?

Benim ütopyam 50milyon kişinin bir arada yaşadığı cinsiyet ayrımcılığı olmadığı paranın hiç bir önemi olmadığı sağlık eğitim gibi şeylerin ücretsiz olduğu ne kadar ekmek o kadar köfte misali bir gerir dağılımının olduğu bir yer olurdu.

Hayal kurmak güzel ama ne yazık ki ruhlar aleminde yaşamıyoruz. Benim dünyam savaş olmayan herkesin mutlu hiç kimsenin derdi tasası olmayan bir yer olması.

Özgürlükler engellenir. Herkes birbirinin ütopyasına muhalif olurdu. Toplum ancak bir yönetici ve kurallarla ayakta durup sorunsuz bir yer olabilir. Senin ütopyan bana benimki ise sana uymayabilir. Bizler de bunu birbirimize kabullendirmek için çeşitli çatışmalar yaşayabiliriz. Toplumların mutluluğı kurallar koyulmuş bir hayattır.