Maria İliniçna Ulyanova kimdir?

Maria İliniçna Ulyanova kimdir? Tarihte hangi kimliği ile yer almıştır?

Kendisi SSCB kurucusu Vladimir Lenin’in kız kardeşidir.Rus devriminden sonra bir çok komisyonda üyelik. yapmıştır.

Maria Ilyinichna Ulyanova bir Rus Bolşevik devrimcisi, politikacı ve Vladimir Lenin ile Anna Ulyanova’nın küçük kız kardeşiydi.
Doğum Tarihi: 18 Şubat 1878, Ulyanovsk, Rusya
Ölüm: 12 Haziran 1937, Moskova, Rusya

maria ulysnova 1 şubat 1878 yılında dünyaya gelmiştir. sovyetler birliğinin kurucusu vilademir lennin kız kardeşi dir. mesleği devrimciliktir. 12 haziran 1937 yılında dünyaya gözlerini yummuştur….

Maria İliniçna Ulyanova kimdir ? Tarihteki kimliği nedir ?

![image|320x320](https://sorhadi.net/uploads/default/original/1X/1600791103-27958-1f718ae4-d823-4e9e-a27e-144bb5b8ceff.jpeg)">![image|320x320](https://sorhadi.net/uploads/default/original/1X/1600791103-27958-1f718ae4-d823-4e9e-a27e-144bb5b8ceff.jpeg)

18 Şubat 1878’de Rus İmparatorluğunda doğmuştur . Dinde ateist bakış açısını benimsemiştir . Moskovada 59 yaşında vefat etmiştir ve Vladimir Lenin’in kız kardeşidir . Tarihteki kimliği ise Rus devrimci olarak bilinmektedir ama Sovyetler birliğinin kurucusudur . SBKP’ ni desteklemekte ve bunun bir üyesidir .

ert Lebrun 1871 doğumlu, fransız bir maden mühendisidir. Fransa’nın üçüncü cumhuriyetinin 14. ve son cumhurbaşkanıdır. 1950 de vefat etmiştir.

ert Lebrun 1871 doğumlu, fransız bir maden mühendisidir. Fransa’nın üçüncü cumhuriyetinin 14. ve son cumhurbaşkanıdır. 1950 de vefat etmiştir.

ert Lebrun 1871 doğumlu, fransız bir maden mühendisidir. Fransa’nın üçüncü cumhuriyetinin 14. ve son cumhurbaşkanıdır. 1950 de vefat etmiştir.

bert Lebrun (d. 29 Ağustos 1871 - ö. 6 Mart 1950), Fransa’da Üçüncü Cumhuriyet’in 14. ve son cumhurbaşkanı (1932-1940).

Bir maden mühendisi olan Lebrun, Nancy Lisesi ve Politeknik Okul’da ve Ulusal Madencilik Yüksekokulu’nda öğrenim gördü. 1900′de Lorraine milletvekili, 1920′de senatör, 1931′de de senato başkanı seçildi. Aynı dönemde sömürgeler bakanı (1911-1913,1913-1914), savaş bakanı (1913), abluka ve kurtarılmış bölgeler bakanı (1917-1919) olarak da görev yaptı.

Ilımlı bir muhafazakâr olan Lebrun 10 Mayıs 1932′de cumhurbaşkanı seçildi. Bunun başlıca nedeni, tüm hiziplerin üzerinde uzlaşabildiği bir aday olmasıydı. Arabulucu ve birlik simgesi olarak hem sağ, hem de sol hükûmetlere kolayca uyum sağladı. Bakanların atanması ya da hükûmet politikaları üzerinde siyasi nüfuzunu pek ender kullandı. 15 Nisan 1939′da yeniden cumhurbaşkanı seçildi.

II. Dünya Savaşı sırasında, Fransa’nın durumu kötüleşince hükûmetin Almanya ile ateşkes imzalanmasına yol açan Haziran 1940 kararlarına uydu. Ama kendi tercihi bir sürgün hükûmetinin başına geçmekti. Temmuzda, Vichy’de Mareşal Philippe Petain’in devlet başkanı olmasını sağlayan anayasa değişikliklerine de razı oldu. Grenoble yakınında Vizille’e çekildi. Daha sonra, 15 Temmuz Vizille (Isère) kaçtı. Almanlar tarafından 27 Ağustos 1943 tarihinde yakalandı. 10 Ekim 1943′te kötü sağlığı nedeniyle Vizille’ye dönmesi için izin verildi ama sürekli gözetim altında tutuldu. Daha sonra Almanlar tarafından Tirol’de Itter’de hapsedildi (1943-1944). Alman işgali sona erdikten sonra General Charles de Gaulle’ü geçici hükûmetin başı olarak kabul etmekle siyasi kariyerine de son vermiş oldu. Otobiyografisi Temoignage’da (1945; Tanıklık) başından geçen karmaşık olaylara açıklık getirmeye çalıştı. Uzun süren bir hastalıktan sonra 6 Mart 1950′de Paris’te Pnömoni’den öldü.

bert Lebrun (d. 29 Ağustos 1871 - ö. 6 Mart 1950), Fransa’da Üçüncü Cumhuriyet’in 14. ve son cumhurbaşkanı (1932-1940).

Bir maden mühendisi olan Lebrun, Nancy Lisesi ve Politeknik Okul’da ve Ulusal Madencilik Yüksekokulu’nda öğrenim gördü. 1900′de Lorraine milletvekili, 1920′de senatör, 1931′de de senato başkanı seçildi. Aynı dönemde sömürgeler bakanı (1911-1913,1913-1914), savaş bakanı (1913), abluka ve kurtarılmış bölgeler bakanı (1917-1919) olarak da görev yaptı.

Ilımlı bir muhafazakâr olan Lebrun 10 Mayıs 1932′de cumhurbaşkanı seçildi. Bunun başlıca nedeni, tüm hiziplerin üzerinde uzlaşabildiği bir aday olmasıydı. Arabulucu ve birlik simgesi olarak hem sağ, hem de sol hükûmetlere kolayca uyum sağladı. Bakanların atanması ya da hükûmet politikaları üzerinde siyasi nüfuzunu pek ender kullandı. 15 Nisan 1939′da yeniden cumhurbaşkanı seçildi.

II. Dünya Savaşı sırasında, Fransa’nın durumu kötüleşince hükûmetin Almanya ile ateşkes imzalanmasına yol açan Haziran 1940 kararlarına uydu. Ama kendi tercihi bir sürgün hükûmetinin başına geçmekti. Temmuzda, Vichy’de Mareşal Philippe Petain’in devlet başkanı olmasını sağlayan anayasa değişikliklerine de razı oldu. Grenoble yakınında Vizille’e çekildi. Daha sonra, 15 Temmuz Vizille (Isère) kaçtı. Almanlar tarafından 27 Ağustos 1943 tarihinde yakalandı. 10 Ekim 1943′te kötü sağlığı nedeniyle Vizille’ye dönmesi için izin verildi ama sürekli gözetim altında tutuldu. Daha sonra Almanlar tarafından Tirol’de Itter’de hapsedildi (1943-1944). Alman işgali sona erdikten sonra General Charles de Gaulle’ü geçici hükûmetin başı olarak kabul etmekle siyasi kariyerine de son vermiş oldu. Otobiyografisi Temoignage’da (1945; Tanıklık) başından geçen karmaşık olaylara açıklık getirmeye çalıştı. Uzun süren bir hastalıktan sonra 6 Mart 1950′de Paris’te Pnömoni’den öldü.

bert Lebrun (d. 29 Ağustos 1871 - ö. 6 Mart 1950), Fransa’da Üçüncü Cumhuriyet’in 14. ve son cumhurbaşkanı (1932-1940).

Bir maden mühendisi olan Lebrun, Nancy Lisesi ve Politeknik Okul’da ve Ulusal Madencilik Yüksekokulu’nda öğrenim gördü. 1900′de Lorraine milletvekili, 1920′de senatör, 1931′de de senato başkanı seçildi. Aynı dönemde sömürgeler bakanı (1911-1913,1913-1914), savaş bakanı (1913), abluka ve kurtarılmış bölgeler bakanı (1917-1919) olarak da görev yaptı.

Ilımlı bir muhafazakâr olan Lebrun 10 Mayıs 1932′de cumhurbaşkanı seçildi. Bunun başlıca nedeni, tüm hiziplerin üzerinde uzlaşabildiği bir aday olmasıydı. Arabulucu ve birlik simgesi olarak hem sağ, hem de sol hükûmetlere kolayca uyum sağladı. Bakanların atanması ya da hükûmet politikaları üzerinde siyasi nüfuzunu pek ender kullandı. 15 Nisan 1939′da yeniden cumhurbaşkanı seçildi.

II. Dünya Savaşı sırasında, Fransa’nın durumu kötüleşince hükûmetin Almanya ile ateşkes imzalanmasına yol açan Haziran 1940 kararlarına uydu. Ama kendi tercihi bir sürgün hükûmetinin başına geçmekti. Temmuzda, Vichy’de Mareşal Philippe Petain’in devlet başkanı olmasını sağlayan anayasa değişikliklerine de razı oldu. Grenoble yakınında Vizille’e çekildi. Daha sonra, 15 Temmuz Vizille (Isère) kaçtı. Almanlar tarafından 27 Ağustos 1943 tarihinde yakalandı. 10 Ekim 1943′te kötü sağlığı nedeniyle Vizille’ye dönmesi için izin verildi ama sürekli gözetim altında tutuldu. Daha sonra Almanlar tarafından Tirol’de Itter’de hapsedildi (1943-1944). Alman işgali sona erdikten sonra General Charles de Gaulle’ü geçici hükûmetin başı olarak kabul etmekle siyasi kariyerine de son vermiş oldu. Otobiyografisi Temoignage’da (1945; Tanıklık) başından geçen karmaşık olaylara açıklık getirmeye çalıştı. Uzun süren bir hastalıktan sonra 6 Mart 1950′de Paris’te Pnömoni’den öldü.